Bu şiiri paylaştıktan sonra bu kadını aynı şekilde öldürdü.. İşte Ayten’in Sonu adlı şiir

Ayten’in Sonu..

Ayten’i Markiz pastanesinde vurdular
Onu ben vurdum
Ayten kanlar içinde düştü yere
Bense ağlıyordum
Şimşek gibi loşluğunda Markizin
Bir usturaydı ellerimde parlayan
Vurdum ve baktım dağılmış yüzüne
Dedim; o da güzeldi bir zaman
Onun da gözleri vardı, dudakları vardı
Mermerler dile gelirdi konuşunca
Ya elleri her zaman duygulu, serin
Başım dönerdi ellerini tutunca
Önce bir garson gördü ikimizi
Sonra yabancı adamlar gördü, kadınlar gördü
Ayten’i hiç ayıplamadım
O anda kim olsa ölürdü
Renkli bir balon gibi sönüverdi
Koluna gömleğimin kanı damladı
O lekeden başka şimdi
Ayten’den eser kalmadı
Aldılar götürdüler beni
Bu cinayetin hesabını sordular
Dedim: Ayten’i ben vurmadım
Onu Markiz pastanesinde vurdular.

Ümit Yaşar Oğuzcan

Kıbrıs’ta yaşaşan Burcu Okumuş, şiirde sanal ve hayal olan Ayten gibi öldürüldü..
Oysa şiir, şairin bir hayal gücüydü..
Katile ilham verdi ne yazık ki…
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Patreon üzerinden desteğinizi bekliyoruz.