“Süngü savaşı sonrası ölüleri toplama arası verilmiştir. Fransız general bir Türk askerini yaralı Fransız askerinin kanını silerken görür ve sorar…” Türk askerinin büyüklüğü burada başlar.. Okursanız öğrenirsiniz..

Çanakkale’den emperyalist dünyaya insanlık dersi..
**
Çanakkale Savaşlar’ında savaşıp, bir kolu ile bir ayağını kaybeden Fransız Generali Bridges, yurduna döndükten sonra anlattığı bir savaş hatırasında şöyle diyor:

Fransızlar, Türkler gibi mert bir milletle savaştıkları için daima iftihar edebilirsiniz.

Hiç unutmam.Savaş sahasında dövüş bitmişti.Yaralı ve ölülerin arasında dolaşıyorduk az evvel, Türk ve Fransız askerleri süngü süngüye gelip ağır kayıplar vermişlerdi.Bu sırada gördüğüm bir olayı ömrüm boyunca unutamayacağım.

Yerde bir Fransız askeri yatıyor, bir Türk askeri de kendi gömleğini yırtmış onun yaralarını sarıyor, kanlarını temizliyordu.Tercüman vasıtası ile şöyle bir konuşma yaptık:

– Niçin öldürmek istediğin askere yardım ediyorsun?

Halsiz durumdaki Türk askeri şu karşılığı verdi:

– Bu Fransız yaralanınca cebinden yaşlı bir kadın resmi çıkardı.
Bir şeyler söyledi, anlamadım ama herhalde annesi olacaktı.
Benim ise kimsem yok.İstedim ki, o kurtulsun, anasının yanına dönsün”. Bu asil ve alicenap duygu karşısında hüngür hüngür ağlamaya başladım

Bu sırada, emir subayım Türk askerinin yakasını açtı. O anda gördüğüm manzaradan yanaklarımdan sızan yaşlarımı dondurduğunu hissettim.

Çünkü, Türk askerinin göğsünde bizim askerinkinden çok ağır bir süngü yarası vardı ve bu yaraya bir tutan ot tıkamıştı.
Az sonra ikisi de öldüler…

FRANSIZ GENERALİ BRIDGES
ÇANAKKALE SAVAŞLARI KOMUTANI..

Alıntı.

Kaynak: Cengiz Gökçek – Facebook

Patreon üzerinden desteğinizi bekliyoruz.