Ben kadınım dedi Havva, ama bu benim sıfatım.. Adımı henüz bilmiyorum

Ben kadınım dedi Havva, ama bu benim sıfatım.. Adımı henüz bilmiyorum.
Sonra döndü Adem’e, aklına birşey gelmişti. Sesi bengisular gibiydi. Bana dedi, bir isim ver, varlığım olsun.
Durdu, aklından yeni bir şey geçmişti. Bana dedi, sen isim ver. Varlığım senin olsun.
Bana öyle bir isim ver ki, senin adının yanında dursun. Seni anan, beni de ansın. Seni hatırlayan, beni hatırlamadan olmasın.
Bir “ile” koy aramıza bizi birbirimize bağlasın.

Sonra Adem konuştu;
Ey benim yaradılışım, yolunu kaybetmiş yol arkadaşım.
Kimin bağrındaki kemikden yaradılmışsan ona gel. Eksik parçamı arar gibi seni aradım ben. Sen de beni ara.
Boşluğumu doldur. Eksiğimi tamamla. Dünya dediğin bir kaza ertesi.
Aç kapılarını. Elinle koymuş gibi, bıraktığın yerde bul beni. Gel neredeysen. Cennet olsun yeniden.

Nazan Bekiroğlu

Ben ömrümün sonbaharında sana yanıma gel demiyorum. İçimdeki ucsuz bucaksız yalnızlığa gel diyorum. Sessizce sev beni. Usulca. Teleşsızca. Bardakta çay biter. Küle dönüşür cigaralar. Gün batar. Yaprak solar. Her canlı bir gün “mutlaka ölümü tadar.”

Sen kalbimden eksilmezsin Dilek Çelen Aslan…

Selçuk Aslan