Kelimelerin Efendisi, cesur Urfalı, büyük Atatürkçü Bekir Coşkun vefat etti. İşte Bekir Coşkun’un unutulmaz sonbahar yazısı. Sanki gidişini anlatmıştı

Bekir Çoşkun - eşi

Bikir Coşkun’un köşesinin ismi ‘Dokuzuncu Köy’dü.
‘Doğru söyleyeni 9 köyden kovarlar’ atasözünden yola çıkarak köşesine bu ismi koymuştu.
Çünkü, daha önce çalıştığı gazetelerden ‘doğrucu davut’ olduğu için bu yüzden ayrılmıştı.
Ancak, Günaydın Gazetesi’nde “Saltanat Kayağı” ve “Hasbahçenin Gülleri” yazı dizisini hazırladı.
Turgut Özal ve yakınlarının iktidarını anlatıyordu.
Papatyaların yaşantısı vardı bu yazılarda…
Tabii Dokuzuncu Köy’den kovuldu.
O da ‘Onuncu Köy’ köşe ismiyle kendine yer buldu.
Orada da doğru ve korkusuz yazılarıyla güç sahibi kişilerin hedefi oldu.
Bir gün geldi Onuncu Köy’den de kovuldu.
Bekir Coşkun, yani Cesur Urfalı, Kelimelerin Efendisi Bekir Coşkun son olarak Sözcü Gazetesi’nde yazmaya başladı. 11. Köydü orası ama köşesine ad takmamıştı.

Uzun süredir kanser tedavisi gören ve 75 yaşında hayatını kaybeden Bekir Çoşkun’un yaklaşık bir yıl önce kaleme aldığı “Bütün kuşlar vefasız…” adlı köşe yazısı tekrardan hatırlatıldı. Çoşkun’un “Bütün kuşlar vefasız mevsim artık sonbahar… Ayrılık mevsimidir bu aylar…” sözleri ise dikkat çekti.

Lafını sakınmayan korkusuz efsane köşe yazarı Bekir Coşkun’un 6 Ekim 2019’da kaleme aldığı “Bütün kuşlar vefasız…” adlı köşe yazısı tekrardan hatırlatıldı.

Uzun zamandır akciğer kanseri nedeniyle tedavi gören Sözcü gazetesi yazarlarından Bekir Coşkun, yaşamını yitirdi. 75 yaşındaki gazeteci Bekir Coşkun, akciğer kanserine yenik düştü.

Bu akşam Ankara Şehir Hastanesi’nde hayatını kaybeden Bekir Çoşkun’un unutulmaz yazısı yeniden gündeme geldi.

Yıllar sonra bazı yazılarını okuduğunda, aslında kendi kaderini yazdığını anlar yazar…

“Komşunun radyosunda, her sene bu mevsimde durmadan çalan yine o hüzzam şarkı var:Böyle mi esecekti bu mevsimde bu rüzgâr
Bütün kuşlar vefasız mevsim artık sonbahar
Unutmuş ellerimi eşim, dostum sevgilim
Kalbim acılarla bölünmüş dilim dilim
Bütün kuşlar vefasız mevsim artık sonbahar…”

Ayrılık mevsimidir bu aylar…
Yazlıkçılar döndüler…
Kırlangıçlar Nil deltasına gitti…
Bu aylarda renk çiçekten ayrılır…
Güneş kumdan…
Menekşe kırmızıdan…
Bahçeler çocuk seslerinden…
Salkım asmadan…
Yaprak dalından…
Bir boş salıncak, rüzgârla terasta sallanır…

Ayrılık mevsimidir bu aylar…
Her sene bu aylarda ben “ayrılık” yazımı yazarım…
Her cümlenin sonuna noktalar, artı iki damla…
Hüzün günleridir…
Yaş gözden ayrılır…

Küçük köpek kaç gündür arkadaşı çocuğu arıyor kumsalda…
Arada bir koşuyor kendi kendine…
Koşunca arkadaşı gelecek sanıyor…
Nereden bilsin…
Bu mevsim ayrılık zamanıdır…

Dün gece ilk yağmur yağdı…
Çatılarda tıkır tıkır…
Küçük gölcükler oluştu sokakta…
Kediler saçak altlarına sığındılar…
Bu sonbahar yağmurları, sanki doğanın ayrılıklara ağlayışıdır…

Yaz aşklarında bu günlerde tenler ayrılır…
Ne çok giden olur…
Ne çok el sallanır bu mevsimde…
O ne çok vedadır…
Bu mevsimde ne çok “Beni unutma!..” vardır…

Ayrılık mevsimidir bu aylar…
Aklında bir hüzzam şarkı…
Bir de ayrılıkların sızısı kalır…
“Bütün kuşlar vefasız, mevsim artık sonbahar…

KAYNAK: SÖZCÜ GAZETESİ

Kaynak yazı Yeniçağ: İşte Bekir Coşkun’un unutulmaz sonbahar yazısı. Sanki gidişini anlatmıştı

Bekir Coşkun – ölüm
Bekir Coşkun – ölüm

 

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here